Kısırlık (İnfertilite) Tanısı Nasıl Konulur?

Kısırlık, bir çiftin düzenli ve korunmasız cinsel ilişkiye girmesine rağmen bir yıl içinde hamile kalamaması durumudur. Bu durum, çiftler için büyük bir stres kaynağı olabilir ve hem fiziksel hem de duygusal zorluklara yol açabilir. Kısırlığın altında yatan nedenleri belirlemek ve uygun tedavi yöntemlerini uygulamak için doğru tanı koymak oldukça önemlidir. Bu yazıda, kısırlık tanısının nasıl konulduğunu, tanı sürecinde hangi testlerin yapıldığını ve bu testlerin ne anlama geldiğini ayrıntılı bir şekilde ele alacağız.

Kısırlık Tanısının Önemi

Kısırlık tanısı, çiftlerin hamile kalma şansını artırmak için atılması gereken ilk ve en önemli adımdır. Doğru bir tanı, altta yatan nedenlerin belirlenmesini ve buna yönelik tedavi planlarının oluşturulmasını sağlar. Bu sayede, çiftler gereksiz zaman ve maddi kayıplardan korunabilir ve en uygun tedavi yöntemleriyle daha hızlı sonuç alabilirler. Ayrıca, tanı süreci çiftlere durumları hakkında bilgi verir, beklentilerini yönetmelerine yardımcı olur ve duygusal destek almalarını kolaylaştırır.

Kısırlık Tanısı Süreci: Adım Adım

Kısırlık tanısı süreci genellikle birkaç aşamadan oluşur. Bu aşamalar, çiftin tıbbi geçmişinin alınması, fiziksel muayene, çeşitli laboratuvar testleri ve görüntüleme yöntemlerini içerir. Süreç, hem kadın hem de erkek için ayrıntılı bir değerlendirme yapılmasını gerektirir. İşte kısırlık tanısı sürecinde atılan adımlar:

1. Tıbbi Geçmişin Alınması

Tanı sürecinin ilk adımı, hem kadının hem de erkeğin tıbbi geçmişinin ayrıntılı bir şekilde alınmasıdır. Bu aşama, kısırlığa yol açabilecek olası risk faktörlerini belirlemek için önemlidir. Aşağıdaki sorular bu aşamada sıklıkla sorulur:

• Kadın için: Adet düzeni, adet döngüsünün süresi, ağrılı adet olup olmadığı, daha önce geçirilmiş pelvik enfeksiyonlar, cinsel yolla bulaşan hastalıklar, ameliyatlar (özellikle karın veya pelvik bölge ameliyatları), kullanılan ilaçlar, kronik hastalıklar (diyabet, tiroid hastalıkları vb.), ailede erken menopoz öyküsü, daha önce hamilelik yaşanıp yaşanmadığı (düşük, ölü doğum, dış gebelik gibi), yaşam tarzı (sigara, alkol, kafein tüketimi, kilo durumu).
• Erkek için: Daha önce geçirilmiş testis enfeksiyonları (kabakulak orşiti gibi), cinsel yolla bulaşan hastalıklar, ameliyatlar (kasık fıtığı ameliyatı, varikosel ameliyatı gibi), kullanılan ilaçlar, kronik hastalıklar (diyabet, yüksek tansiyon vb.), ailede kısırlık öyküsü, yaşam tarzı (sigara, alkol, uyuşturucu kullanımı, kilo durumu), testislerin travmaya maruz kalıp kalmadığı, daha önce çocuk sahibi olup olmadığı.

Bu bilgiler, doktorun kısırlığın olası nedenleri hakkında fikir edinmesine ve hangi testlerin yapılması gerektiğine karar vermesine yardımcı olur.

2. Fiziksel Muayene

Tıbbi geçmişin alınmasının ardından, hem kadına hem de erkeğe fiziksel muayene yapılır. Bu muayene, genel sağlık durumunu değerlendirmek ve kısırlığa yol açabilecek fiziksel anormallikleri tespit etmek için önemlidir.

• Kadın için: Jinekolojik muayene, rahim, yumurtalıklar ve tüplerin değerlendirilmesini içerir. Rahimde miyom, polip veya diğer yapısal anormallikler olup olmadığı kontrol edilir. Yumurtalıkların büyüklüğü ve hassasiyeti değerlendirilir. Pelvik inflamatuar hastalık (PID) veya endometriozis gibi enfeksiyon veya inflamasyon belirtileri aranır. Pap smear testi ve vajinal kültürler de bu aşamada yapılabilir.
• Erkek için: Genital muayene, testislerin büyüklüğü, kıvamı ve varikosel (testislerdeki damarların genişlemesi) olup olmadığını değerlendirmek için yapılır. Prostat muayenesi de yapılabilir.

3. Laboratuvar Testleri

Fiziksel muayenenin ardından, kısırlığın olası nedenlerini belirlemek için çeşitli laboratuvar testleri yapılır. Bu testler, hormon seviyelerini, sperm kalitesini ve diğer önemli sağlık göstergelerini değerlendirmek için kullanılır.

3.1. Kadınlarda Yapılan Laboratuvar Testleri

Kadınlarda kısırlık tanısı için yapılan laboratuvar testleri şunları içerir:

• Hormon Testleri:
  • FSH (Folikül Uyarıcı Hormon): FSH, beynin hipofiz bezi tarafından üretilir ve yumurtalıkların uyarılmasını sağlar. Yüksek FSH seviyeleri, yumurtalık rezervinin azaldığını veya erken menopozun başladığını gösterebilir. Genellikle adet döngüsünün 2. veya 3. günü ölçülür.
  • LH (Luteinleştirici Hormon): LH, yumurtlamayı tetikler ve yumurtalıklarda progesteron üretimini uyarır. LH seviyeleri, yumurtlama zamanını belirlemek ve yumurtlama sorunlarını tespit etmek için kullanılır. Genellikle adet döngüsünün 2. veya 3. günü ölçülür.
  • Estradiol (E2): Estradiol, yumurtalıklar tarafından üretilen bir östrojen hormonudur. Estradiol seviyeleri, yumurtalıkların fonksiyonunu değerlendirmek ve yumurtlama indüksiyonu tedavilerinin etkinliğini izlemek için kullanılır. Genellikle adet döngüsünün 2. veya 3. günü ölçülür.
  • Progesteron: Progesteron, yumurtlamadan sonra yumurtalıklar tarafından üretilir ve rahim iç tabakasının (endometrium) hamileliğe hazırlanmasını sağlar. Progesteron seviyeleri, yumurtlamanın gerçekleşip gerçekleşmediğini ve luteal fazın (yumurtlama sonrası dönem) yeterli olup olmadığını değerlendirmek için kullanılır. Genellikle adet döngüsünün 21. günü veya yumurtlamadan yaklaşık 7 gün sonra ölçülür.
  • Prolaktin: Prolaktin, hipofiz bezi tarafından üretilir ve süt üretimini uyarır. Yüksek prolaktin seviyeleri (hiperprolaktinemi), yumurtlamayı engelleyebilir ve kısırlığa yol açabilir. Stres, bazı ilaçlar ve hipofiz tümörleri prolaktin seviyelerini yükseltebilir.
  • AMH (Anti-Müllerian Hormon): AMH, yumurtalıklardaki foliküller tarafından üretilir ve yumurtalık rezervinin bir göstergesidir. Yüksek AMH seviyeleri, polikistik over sendromu (PKOS) ile ilişkili olabilirken, düşük AMH seviyeleri yumurtalık rezervinin azaldığını gösterebilir. AMH seviyeleri, adet döngüsünün herhangi bir gününde ölçülebilir.
  • Tiroid Hormonları (TSH, T3, T4): Tiroid hormonları, metabolizma ve üreme fonksiyonları üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Tiroid hormon bozuklukları, adet düzensizliklerine ve kısırlığa yol açabilir.
  • Testosteron: Testosteron, kadınlarda düşük seviyelerde bulunur, ancak yüksek seviyeleri PKOS veya diğer hormonal dengesizliklerin bir işareti olabilir.
• Enfeksiyon Testleri:
  • Chlamydia ve Gonore Testleri: Chlamydia ve gonore, cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlardır ve pelvik inflamatuar hastalığa (PID) yol açabilir. PID, tüplerde tıkanıklığa neden olabilir ve kısırlığa yol açabilir.
  • HIV ve Sifiliz Testleri: HIV ve sifiliz, üreme sağlığını etkileyebilecek diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlardır.
• Kan Grubu ve Rh Faktörü: Kan grubu ve Rh faktörü, hamilelik sırasında Rh uyuşmazlığı riskini değerlendirmek için önemlidir.

3.2. Erkeklerde Yapılan Laboratuvar Testleri

Erkeklerde kısırlık tanısı için yapılan laboratuvar testleri şunları içerir:

• Spermiogram (Semen Analizi):

  Spermiogram, semen örneğinin mikroskop altında incelenerek sperm sayısı, hareketliliği (motilite) ve şekli (morfoloji) gibi parametrelerin değerlendirilmesidir. Spermiogram, erkek kısırlığının en önemli tanı yöntemlerinden biridir. Spermiogram sonuçları, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından belirlenen referans değerlerine göre değerlendirilir.

  • Sperm Sayısı: Bir mililitre semendeki sperm sayısıdır. Normal değer, 15 milyon/ml veya daha fazladır. Düşük sperm sayısı (oligozoospermi), kısırlığa yol açabilir.
  • Sperm Hareketliliği (Motilite): Spermlerin hareket etme yeteneğidir. Normal değer, spermlerin en az %40'ının hareketli olmasıdır. Düşük sperm hareketliliği (astenozoospermi), kısırlığa yol açabilir.
  • Sperm Şekli (Morfoloji): Spermlerin normal şekle sahip olma oranıdır. Normal değer, spermlerin en az %4'ünün normal şekilli olmasıdır. Anormal sperm şekli (teratozoospermi), kısırlığa yol açabilir.
  • Semen Hacmi: Ejakülasyon sırasında salınan semen miktarıdır. Normal değer, 1.5 ml veya daha fazladır.
  • Semen pH'ı: Semenin asitlik veya bazlık derecesidir. Normal değer, 7.2-8.0 arasındadır.
  • Lökosit Sayısı: Semendeki beyaz kan hücrelerinin sayısıdır. Yüksek lökosit sayısı (lökositospermi), enfeksiyonun bir işareti olabilir.

  Spermiogram sonuçları, tek bir örnekle değerlendirilmemelidir. Sonuçların doğruluğunu sağlamak için genellikle 2-3 hafta arayla en az iki spermiogram yapılması önerilir.

• Hormon Testleri:
  • FSH (Folikül Uyarıcı Hormon): FSH, beynin hipofiz bezi tarafından üretilir ve testislerin sperm üretimini uyarmasını sağlar. Yüksek FSH seviyeleri, testislerin sperm üretimini sağlayamadığını gösterebilir.
  • LH (Luteinleştirici Hormon): LH, testislerde testosteron üretimini uyarır. LH seviyeleri, hormonal dengesizlikleri tespit etmek için kullanılır.
  • Testosteron: Testosteron, erkeklik hormonudur ve sperm üretimi için gereklidir. Düşük testosteron seviyeleri (hipogonadizm), kısırlığa yol açabilir.
  • Prolaktin: Prolaktin, hipofiz bezi tarafından üretilir. Yüksek prolaktin seviyeleri (hiperprolaktinemi), testosteron üretimini engelleyebilir ve kısırlığa yol açabilir.
  • Estradiol (E2): Estradiol, erkeklerde düşük seviyelerde bulunur, ancak yüksek seviyeleri hormonal dengesizliklerin bir işareti olabilir.
• Genetik Testler:
  • Karyotip Analizi: Karyotip analizi, kromozomların sayısını ve yapısını incelemek için yapılır. Kromozom anomalileri, sperm üretimini etkileyebilir ve kısırlığa yol açabilir. Klinefelter sendromu (47,XXY) ve Y kromozomu mikrodelesyonları (Yq mikrodelesyonları) gibi genetik bozukluklar, erkek kısırlığının önemli nedenlerindendir.
  • Y Kromozomu Mikrodelesyonları (Yq Mikrodelesyonları): Y kromozomu mikrodelesyonları, Y kromozomunun belirli bölgelerindeki genlerin kaybıdır. Bu genler, sperm üretimi için gereklidir. Yq mikrodelesyonları, azoospermi (sperm yokluğu) veya şiddetli oligozoospermiye (çok düşük sperm sayısı) yol açabilir.
  • Kistik Fibrozis (CFTR) Gen Mutasyonları: Kistik fibrozis, CFTR genindeki mutasyonlardan kaynaklanan genetik bir hastalıktır. CFTR genindeki mutasyonlar, konjenital bilateral vas deferens yokluğuna (CBAVD) yol açabilir. CBAVD, sperm taşıyan kanalların doğuştan yokluğudur ve azoospermiye neden olur.
• Enfeksiyon Testleri:
  • Chlamydia ve Gonore Testleri: Chlamydia ve gonore, cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlardır ve epididimit (testis iltihabı) veya orşit (testis iltihabı) gibi enfeksiyonlara yol açabilir. Bu enfeksiyonlar, sperm üretimini etkileyebilir ve kısırlığa yol açabilir.
  • HIV ve Sifiliz Testleri: HIV ve sifiliz, üreme sağlığını etkileyebilecek diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlardır.

4. Görüntüleme Yöntemleri

Laboratuvar testlerinin sonuçlarına göre, kısırlığın olası nedenlerini daha ayrıntılı bir şekilde değerlendirmek için çeşitli görüntüleme yöntemleri kullanılabilir.

4.1. Kadınlarda Kullanılan Görüntüleme Yöntemleri

• Transvajinal Ultrasonografi (TVUS): TVUS, vajinadan yerleştirilen bir ultrason probu aracılığıyla rahim, yumurtalıklar ve tüplerin görüntülenmesidir. TVUS, rahimdeki miyomları, polipleri, yumurtalıklardaki kistleri ve diğer yapısal anormallikleri tespit etmek için kullanılır. Ayrıca, folikül gelişimi ve yumurtlama takibi için de kullanılabilir.
• Histerosalpingografi (HSG): HSG, rahim ve tüplerin röntgen filmi ile görüntülenmesidir. Rahim ağzından rahim içine bir kontrast madde enjekte edilir ve röntgen filmi çekilir. HSG, tüplerin açık olup olmadığını (tüplerde tıkanıklık olup olmadığını) ve rahimdeki anormallikleri (polip, miyom, yapışıklıklar) tespit etmek için kullanılır. HSG, kısırlık tanısında önemli bir rol oynar.
• Sonohisterografi (SIS): SIS, rahim içine serum fizyolojik enjekte edilerek yapılan bir ultrasonografidir. SIS, rahim iç tabakasının (endometrium) daha ayrıntılı bir şekilde görüntülenmesini sağlar. Rahimdeki polip, miyom veya diğer anormallikleri tespit etmek için kullanılır.
• Laparoskopi: Laparoskopi, karın içine küçük bir kesiden yerleştirilen bir kamera aracılığıyla pelvik organların (rahim, yumurtalıklar, tüpler) görüntülenmesidir. Laparoskopi, endometriozis, yapışıklıklar, tüplerde tıkanıklık veya diğer pelvik anormallikleri tespit etmek ve tedavi etmek için kullanılır. Laparoskopi, kısırlık tanısında ve tedavisinde önemli bir rol oynar.

4.2. Erkeklerde Kullanılan Görüntüleme Yöntemleri

• Testis Ultrasonografisi: Testis ultrasonografisi, testislerin ve skrotumun (testis torbası) ultrason ile görüntülenmesidir. Testis ultrasonografisi, varikosel (testislerdeki damarların genişlemesi), hidrosel (testislerde sıvı birikmesi), tümör veya diğer testis anormalliklerini tespit etmek için kullanılır.
• Transrektal Ultrasonografi (TRUS): TRUS, rektumdan yerleştirilen bir ultrason probu aracılığıyla prostat ve seminal veziküllerin görüntülenmesidir. TRUS, prostat enfeksiyonları, prostat büyümesi veya seminal vezikül anormalliklerini tespit etmek için kullanılır.
• Vazografi: Vazografi, sperm taşıyan kanalların (vas deferens) röntgen filmi ile görüntülenmesidir. Sperm kanallarından bir kontrast madde enjekte edilir ve röntgen filmi çekilir. Vazografi, sperm kanallarındaki tıkanıklıkları tespit etmek için kullanılır.

5. Diğer Testler

Bazı durumlarda, kısırlığın nedenini belirlemek için daha spesifik testler gerekebilir.

• Postkoital Test (PCT): PCT, cinsel ilişkiden sonra rahim ağzındaki mukusun incelenmesidir. PCT, spermlerin rahim ağzı mukusunda yaşayıp yaşayamadığını ve hareket edip edemediğini değerlendirmek için kullanılır. Ancak, PCT'nin tanısal değeri tartışmalıdır ve günümüzde daha az kullanılmaktadır.
• Endometrial Biyopsi: Endometrial biyopsi, rahim iç tabakasından (endometrium) bir örnek alınarak mikroskop altında incelenmesidir. Endometrial biyopsi, endometriumun hamileliğe uygun olup olmadığını ve luteal faz defekti (yumurtlama sonrası dönemde progesteron yetersizliği) olup olmadığını değerlendirmek için kullanılır.
• Sperm DNA Fragmentasyon Testi: Sperm DNA fragmentasyon testi, spermlerin DNA'sındaki hasarı değerlendirmek için yapılır. Yüksek DNA hasarı olan spermler, döllenmeyi zorlaştırabilir ve düşük veya erken doğum riskini artırabilir.
• ROS (Reaktif Oksijen Türleri) Testi: ROS testi, semendeki reaktif oksijen türlerinin (serbest radikaller) seviyesini ölçer. Yüksek ROS seviyeleri, sperm hasarına yol açabilir ve kısırlığa neden olabilir.
• MAR (Mixed Antiglobulin Reaction) Testi: MAR testi, spermlerin yüzeyine bağlanan antikorları tespit etmek için yapılır. Antikorlar, spermleri hedef alarak hareketliliğini azaltabilir ve döllenmeyi engelleyebilir. MAR testi, immünolojik kısırlık şüphesi olan durumlarda kullanılır.

Kısırlık Tanısı Sonrası Ne Olur?

Kısırlık tanısı konulduktan sonra, doktorunuz size ve partnerinize durumunuz hakkında ayrıntılı bilgi verecek ve olası tedavi seçeneklerini açıklayacaktır. Tedavi planı, kısırlığın nedenine, çiftin yaşına, genel sağlık durumuna ve tercihlerine göre belirlenir.

Kısırlık tedavisinde kullanılan yöntemler şunları içerebilir:

• Yaşam Tarzı Değişiklikleri: Sağlıklı beslenme, düzenli egzersiz yapma, sigara ve alkol tüketiminden kaçınma, kilo kontrolü sağlama gibi yaşam tarzı değişiklikleri, hem kadın hem de erkeğin doğurganlığını artırabilir.
• İlaç Tedavisi:
  • Klomifen Sitrat: Klomifen sitrat, yumurtlamayı uyarmak için kullanılan bir ilaçtır. Özellikle polikistik over sendromu (PKOS) olan kadınlarda sıklıkla kullanılır.
  • Letrozol: Letrozol, aromataz inhibitörü olarak bilinen bir ilaçtır ve yumurtlamayı uyarmak için kullanılır. Klomifen sitratın yan etkilerini azaltmak için tercih edilebilir.
  • Gonadotropinler (FSH, LH): Gonadotropinler, yumurtalıkları daha güçlü bir şekilde uyarmak için kullanılan hormon ilaçlarıdır. Tüp bebek (IVF) tedavilerinde sıklıkla kullanılır.
  • Metformin: Metformin, insülin direncini azaltmak ve yumurtlama düzenini sağlamak için PKOS olan kadınlarda kullanılır.
  • Bromokriptin veya Kabergolin: Bu ilaçlar, yüksek prolaktin seviyelerini (hiperprolaktinemi) düşürmek için kullanılır.
  • Antibiyotikler: Enfeksiyonlar (klamidya, gonore gibi) tespit edilirse, antibiyotik tedavisi uygulanır.
• Cerrahi Tedavi:
  • Laparoskopik Cerrahi: Laparoskopi, endometriozis, yapışıklıklar, tüplerde tıkanıklık veya miyom gibi pelvik anormallikleri tedavi etmek için kullanılır.
  • Histeroskopik Cerrahi: Histeroskopi, rahim içindeki polip, miyom veya yapışıklıkları tedavi etmek için kullanılır.
  • Varikoselektomi: Varikoselektomi, varikoseli (testislerdeki damarların genişlemesi) tedavi etmek için yapılan cerrahi bir işlemdir.
  • TESE (Testiküler Sperm Ekstraksiyonu): TESE, testislerden sperm elde etmek için yapılan cerrahi bir işlemdir. Azoospermi (sperm yokluğu) olan erkeklerde kullanılır.
  • Mikro-TESE: Mikro-TESE, mikroskop altında testis dokusunun incelenerek sperm elde etmek için yapılan cerrahi bir işlemdir. TESE'ye göre daha az doku hasarına neden olur ve sperm bulma şansını artırabilir.
• Yardımcı Üreme Teknikleri (ART):
  • İntrauterin İnseminasyon (IUI): IUI, spermlerin doğrudan rahim içine yerleştirilmesidir. Sperm hareketliliği düşük olan veya servikal faktörlere bağlı kısırlık durumlarında kullanılır.
  • İn Vitro Fertilizasyon (IVF) (Tüp Bebek): IVF, yumurtaların vücut dışında döllendirilerek embriyoların rahime yerleştirilmesidir. Tüplerde tıkanıklık, endometriozis, şiddetli sperm sorunları veya açıklanamayan kısırlık gibi durumlarda kullanılır.
  • İntrasitoplazmik Sperm Enjeksiyonu (ICSI): ICSI, tek bir spermin doğrudan yumurta içine enjekte edilmesidir. Şiddetli sperm sorunları olan erkeklerde kullanılır. ICSI, IVF tedavisinin bir parçası olarak uygulanır.
  • Preimplantasyon Genetik Tanı (PGT): PGT, IVF tedavisi sırasında embriyolardan alınan hücrelerin genetik olarak incelenmesidir. Genetik hastalık taşıyıcısı olan çiftlerde veya tekrarlayan düşükleri olan kadınlarda kullanılır.
  • Yumurta veya Sperm Donasyonu: Yumurta veya sperm donasyonu, kendi yumurtaları veya spermleriyle hamile kalamayan çiftler için bir seçenektir.
  • Embriyo Donasyonu: Embriyo donasyonu, hem yumurta hem de sperm donasyonunu içeren bir seçenektir.

Kısırlık tedavisi, çiftler için zorlu bir süreç olabilir. Tedavi süreci boyunca doktorunuzla düzenli iletişim halinde olmak, beklentileri gerçekçi tutmak ve duygusal destek almak önemlidir.

Kısırlıkla Başa Çıkmak

Kısırlık tanısı ve tedavisi, çiftler için duygusal olarak çok zorlayıcı olabilir. Aşağıdaki öneriler, kısırlıkla başa çıkmanıza yardımcı olabilir:

• Duygularınızı Kabul Edin: Kısırlıkla ilgili üzüntü, öfke, hayal kırıklığı gibi duygular yaşamak normaldir. Bu duyguları bastırmak yerine kabul edin ve ifade etmeye çalışın.
• Profesyonel Yardım Alın: Bir terapist veya danışmanla konuşmak, duygusal olarak desteklenmenize ve stresle başa çıkmanıza yardımcı olabilir.
• Destek Gruplarına Katılın: Kısırlık yaşayan diğer çiftlerle bir araya gelmek, deneyimlerinizi paylaşmak ve destek almak için faydalı olabilir.
• Kendinize İyi Bakın: Sağlıklı beslenin, düzenli egzersiz yapın, yeterince uyuyun ve hobilerinize zaman ayırın. Kendinize iyi bakmak, stres seviyenizi azaltmanıza ve ruh halinizi iyileştirmenize yardımcı olacaktır.
• Partnerinizle Açık İletişim Kurun: Kısırlık, çiftler arasında gerginliğe yol açabilir. Partnerinizle duygularınızı, düşüncelerinizi ve endişelerinizi açıkça paylaşın ve birbirinize destek olun.
• Alternatif Seçenekleri Araştırın: Kısırlık tedavisi başarılı olmayabilir. Alternatif seçenekleri (evlat edinme, koruyucu ailelik gibi) değerlendirmek, umutsuzluğa kapılmanızı engelleyebilir.

Unutmayın, kısırlıkla yalnız değilsiniz. Birçok çift bu sorunla karşılaşıyor ve tedavi seçenekleri sayesinde çocuk sahibi olabiliyor. Umudunuzu kaybetmeyin ve doktorunuzla işbirliği yaparak size en uygun tedavi planını belirleyin.